Actualidade

A obra, realizada en Villamediana de Iregua, combina unha man hiperrealista co propio paisaxe urbano da localidade

O artista viveirense David Catá participa estes días na terceira edición do festival Villarte, un encontro dedicado á creación artística contemporánea que transforma durante unha fin de semana as rúas de Villamediana de Iregua nun espazo aberto á arte e á intervención cultural. O creador mariñao está a realizar un mural de gran formato que xa comeza a modificar a imaxe dunha das fachadas do municipio.

O festival converte a localidade, situada nas proximidades de Logroño, nun escenario de creación en directo no que diferentes artistas interveñen en muros e espazos públicos. A iniciativa busca achegar o arte contemporáneo á vida cotiá dos veciños e visitantes, permitindo observar o proceso creativo mentres as obras se van desenvolvendo ao longo do evento.

Ademais de Catá, nesta edición participan outros creadores recoñecidos dentro do panorama artístico actual, como Daniel Diosdado, Taquen, Reynerio Tamayo ou Raquel Marín. Todos eles contribúen a configurar unha programación que combina murais de gran formato con outras propostas culturais pensadas para dinamizar a vida cultural do municipio.

A intervención que está a desenvolver David Catá destaca polas súas dimensións e polo seu carácter simbólico. Trátase dun mural de máis de doce metros de altura no que sobresae unha man hiperrealista duns sete metros que parece emerxer da parede do edificio. Esta figura convértese no elemento central da composición e serve como punto de unión entre o corpo humano e o territorio.

Na palma da man aparece integrado o propio paisaxe urbano de Villamediana de Iregua, creando un diálogo visual entre a anatomía humana e o lugar que habitan as persoas. A obra incorpora ademais un elemento arquitectónico real da fachada, unha xanela existente no edificio, que pasa a formar parte da imaxe e se integra na composición artística.

Con esta proposta, o artista reflexiona sobre a relación entre as persoas e o espazo no que viven. A man preséntase como un xesto simbólico que pode interpretarse como sostén, coidado ou presentación do territorio, poñendo en valor a identidade do lugar e o vínculo emocional que a comunidade mantén coa súa contorna.